Ludność Ameryki najprawdopodobniej pochodzi z Syberii. Naukowcy spierają się skąd i kiedy wzięła się ma kontynencie amerykańskim ludność, doszli do wniosku, że są to ludy pochodzące z Syberii, które przywędrowały na nowy kontynent. Jedna z teorii głosi, że miało to miejsce około dwunastu tysięcy lat temu, inne, że czterdzieści tysięcy. Najprawdopodobniej wędrówki te związane były z epoką lodowcową, kiedy potężne ilości wody zamarzły tworząc lodowce. Po roztopieniu się lodu na terenie Cieśniny Beringa pojawiła się równina, która połączyła Syberię z Alaską. Niektórzy mieszkańcy Ameryki uważają, że wywodzą się z Ameryki i mają swój początki w pięknych ogrodach. Odkrycia dokonane przez archeologów na początku dwudziestego wieku wskazują na to, że na kontynencie amerykańskim człowiek był już dwanaście tysięcy lat temu. Wskazują na to odkryte w Nowym Meksyku ostrza broni i groty kamienne. Kiedy następował schyłek ery panowania dużych zwierząt typu mamuty, w wyniku licznych polowań i zmian klimatu, ludność mieszkała już w zorganizowanych osiedlach i potrafiła wykonywać narzędzia. Niektóre z tych narzędzi umożliwiały polowanie na bizony, leniwce czy mastodonty. Mieszkańcy północnych części Ameryki. Zamiast zwalczać się nawzajem i nieść zniszczenie pięć plemion mieszkających na północy wśród lasów: Mohawkowie, Onondaga, Seneka, Kajuga i Eneida – pięć plemion północy – utworzyło Ligę Irokezów. Plemiona pozostały niezależne, zbierała się jednak Wielka Rada, która podejmowała decyzje. W Radzie zasiadali tylko mężczyźni wybierani przez starsze kobiety. Celem zawiązania sojuszy było utrzymanie pokoju, ale pięć plemion stanowiło niebezpieczną siłę. Dali temu dowód jeszcze w osiemnastym wieku w wojnie między Francuzami a Anglikami. Irokezi mieszkali w domach mających długość czterdziestu pięciu metrów i szerokość siedmiu i pół metra. Budowano je na drewnianych palach i pokrywano korą z wiązu. W jednym domu mieszkało do dwunastu rodzin. Spano na umieszczonych wzdłuż ścian platformach. Na środku znajdowały się wspólne paleniska. Ziarno kukurydzy przechowywano w wykopanych w ziemi jamach na terenie wsi. Każdej wiosny i jesieni do wiosek docierały grupy uzdrowicieli, które wykorzystywały moce pochodzące od duchów do leczenia chorób głowy i kończyn. Uzdrowiciele nazywani byli Stowarzyszeniem Fałszywych Twarzy, ponieważ występowali w makach rzeźbionych w drewnie i zdobionych kosmykami końskiego włosia.

Tagi: Ameryka, kontynent, nauka, pochodzenie, początek, skąpy, spieranie, wniosek